|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park im. Jana III Sobieskiego w Nakle nad Notecią powiat nakielski Park im. Jana III Sobieskiego położony jest w północnej części Nakła nad Notecią między ulicami Mickiewicza i Armii Krajowej a Osiedlem Kazimierza Wielkiego. Właścicielem tzw. terenów rekreacyjno - wypoczynkowych jest Gmina Nakło nad Notecią. Park liczy ok. 1,65 ha. Do parku przylega ogrodzony, otwarty basen, amfiteatr, boisko klubu "Czarni Nakło". Wraz z wymienionymi obiektami park posiada powierzchnię 5ha 27a 78 m2. Historia Na przełomie XIX i XXw. obok strzelnicy Towarzystwa Strzeleckiego (obecnie Nakielski Dom Kultury) istniał park zwany Ogrodem Cesarskim będącym miejscem letnich spotkań towarzyskich, koncertów orkiestr i chórów. W 1902r. nakielski architekt- budowniczy Otto Münchau zbudował wieżę widokową. Z niej rozpościerał się wspaniały widok na Pradolinę Toruńsko - Eberswaldzką. Przy dobrej widoczności można było dojrzeć Bydgoszcz. Po 1910r. rozbudowano park, urządzono w nowej części korty tenisowe oraz boisko do gry w piłę nożną, a w starej części parku zbudowano okazałą fontannę. Powierzchnia parku wynosiła około 6 ha. W II połowie XIXw. wyznaczono tereny przy ul. Mickiewicza na cele pochówków, jednakże na krótko rozwiązało to problem. Po 1945 roku włączono w obręb parku tereny dawnych cmentarzy: katolickiego i ewangelickiego. Ubytek zaś stanowi część gruntów przeznaczona pod budynek szkolny przy ul. Staszica i internat (obecnie Dom Pomocy Społecznej). Trudno podać dokładną datę nadania nowej nazwy parku. Już w dokumentacji dotyczącej głazu narzutowego (pomnika przyrody) z 25.08.1949r. istnieje nazwa "Park Sobieskiego". Wieża widokowa została nazwana wieżą Bolesława Krzywoustego. W 300 rocznicę odsieczy wiedeńskiej (12.09.1983r.) została odsłonięta tablica pamiątkowa na głazie narzutowym. Aktualny stan parku jest mocno zmieniony w stosunku do parku z początku XXw. Nie ma już fontanny, wieża widokowa nie spełnia swego zadania, większość alejek jest zniszczona. Park, w szczególności stara część, rządzi się własnymi prawami natury. Posiada nieregularny układ, główne aleje przebiegają od ul. Mickiewicza w stronę Osiedla Kazimierza Wielkiego. Dzisiejsza funkcja parku jest mocno ograniczona, głównie z uwagi na bliskość szpitala oraz zagnieżdżenie gawronów. W "starej" części parku bardzo często odbywają się biegi przełajowe rangi gminnej i powiatowej. Park również jest miejscem zajęć wychowania fizycznego dzieci i młodzieży pobliskich szkół. Zimą dzieci mieszkające na Osiedlach Kazimierza Wielkiego i Łokietka zjeżdżają na sankach nieopodal topoli białej. Przyroda Park posiada bardzo urozmaiconą morfologię. Różnice wysokości są tu znaczne, gdyż leży on na krawędzi Pradoliny Toruńsko - Eberswaldzkiej. Podłoże parku również jest urozmaicone, chociaż przeważają piaski. To powoduje, że lokalnie mamy różne zbiorowiska drzew. Wśród starych drzew wkomponowano młode drzewa i krzewy. Wzdłuż alejek w "nowej części" parku ustawione są ławki i założone jest oświetlenie. Dziś rosną tu m.in. klony pospolite, klon jawor, lipy drobnolistne, kasztanowce, wiązy, buki, dęby szypułkowe, robinie akacjowe, jarząb pospolity, jarząb szwedzki, głóg jenoszyjkowy i dwuszyjkowy, jesiony, sosny. Z krzewów dominuje lilak pospolity oraz berberys zwyczajny. Na pniach drzew często możemy zaobserwować mchy i porosty. Są to głównie porosty skorupiaste i listkowate jak misecznica proszkowata, złotorost postrzępiony, pustułka pęcherzykowata. Oznacza to iż w tym miejscu Nakła nad Notecią powietrze jest średnio zanieczyszczone. W parku nie ma drzewa uznanego za pomnik przyrody. Wśród traw wiosną (marzec-kwiecień) złoć mała (Gagea minima) tworzy żółtozielone plamy. Jest to drobna, wieloletnia roślina, wysokości do 15cm. Liście odziomkowe 2 lub1, bardzo wąskie, łodygowe 2, z których dolny jest lancetowaty i skrzywiony. Kwiaty żółte, o działkach zaostrzonych, na stosunkowo długich szypułkach. Organ podziemny w postaci dwóch cebulek znajdujących się wewnątrz łupinki. Większe żółte plamy w maju i na początku czerwca tworzy mniszek pospolity (Taraxacum officinale). To wieloletnia roślina z sokiem mlecznym, popularnie nazywana mleczem. Owocniki z puchem kielichowym tworzą razem powszechnie znane dmuchawce. Warto wiedzieć, ze sok mniszka jest lekko trujący, na skórze pozostawia plamy. Jest zarówno rośliną leczniczą i miododajną. Młode liście jadalne w postaci sałatki. Fiołek Rivina (Viola riviniana) natomiast tworzy niebieskofioletowe plamy (kwitnie: kwiecień-maj). Jest to wieloletnia roślina zielna, nieowłosiona. Łodygi rozesłane i ponoszące się, ulistnione. Liście odziomkowe w rozetce, okrągławopodługowate, nieco lśniące, na ogonkach, łodygowe węższe. Jest bardzo podobny do fiołka leśnego. Gdzieniegdzie możemy spotkać dąbrówkę kosmatą (Ajuga genevensis), dąbrówkę rozłogową (Ajuga reptans) oraz ich mieszańce. W miejscach słonecznych i piaszczystych możemy spotkać lucernę sierpowatą (Medicago palcata). Jest to wieloletnia roślina zielna, o łodygach rozesłanej i podnoszącej się, długości do 60cm, silnie rozgałęzionej. Liście trójlistkowe, odwrotnie jajowatych w dolnej części rośliny i wąskich w górnej. Kwiaty żółte zebrane w krótkie grona na długich szypułkach, wyrastających z kątów liści. Strąg sierpowato zgięty. Na żółto kwitnie również rozchodnik ostry (Serum acre) darniowa bylina zimozielona, wysokości do 15cm. Jest trująca i lecznicza, zawiera substancje o bardzo ostrym smaku i stąd nazwa. Wśród koron drzew możemy zobaczyć liczne ptaki, m.in.: sikory- bogatkę i modraszkę oraz ziębę, szpaka, dzięcioła dużego. W części przyszpitalnej niestety liczną kolonię utworzyły gawrony. Są dość dokuczliwe z uwagi na odchody i "krakanie". Licznie spotykamy przedstawicieli owadów. Najbardziej pospolitym owadem jest kowal bezskrzydły. Na terenie parku znajdują się głazy narzutowe, przywleczone w plejstocenie przez lądolód skandynawski. Są to granity. Jeden z nich z uwagi na wymiary został uznany za pomnik przyrody nieożywionej. Od 12 marca 1954 roku na podstawie Orzeczenia Przewodniczącego WRN nr 95 jest zarejestrowany jako obiekt chroniony klasy IV. Współrzędne geograficzne: Długość geograficzna y =17o 35' 27" E Szerokość geograficzna x = 53o 08' 30" N. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 roku finansowany był ze środków programu PHARE 2003 Komponent 3
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"