|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park przy Ośrodku Kultury Sportu i Rekreacji w Świeciu powiat świecki Świecie leży w województwie kujawsko-pomorskim na lewym wysokim, o dużych walorach turystycznych brzegu Wdy, u jej ujścia do Wisły, i częściowo w dolinie tych dwóch rzek, ważnych arterii komunikacyjnych, na skrzyżowaniu starych szlaków handlowych, a obecnie u zbiegu międzynarodowych tras kołowych Gdańsk - Toruń - Łódź i Świecie - Bydgoszcz - Poznań. Park położony jest w centrum miasta między ulicami: Wojska Polskiego, Sienkiewicza, Słowackiego i Krasickiego. Właścicielem parku jest gmina Świecie. Prace porządkowe w parku wykonuje Zakład Usług Komunalnych w Świeciu. Park znajduje się przy Ośrodku Kultury Rekreacji i Sportu (OKSiR) w Świeciu, jego powierzchnia wynosi 1,9 ha. Wzdłuż parku płynie strumień - Struchawa, dodaje parkowi uroku i malowniczego wizerunku. W parku znajduje się fontanna, most przez Struchawę, ławki na całym terenie parku i ogródek jordanowski. Historia Świecie jest jednym z najstarszych miast Polski. Pierwsza wzmianka o Świeciu pochodzi z 1198 roku, kiedy była stolicą samodzielną księstwa pomorskiego, władanego między innymi przez Świętopełka i Mściwoja. W roku 1226, po sprowadzeniu na pobliskie tereny Krzyżaków, była ważnym grodem obronnym Pomorza. Niestety w 1309 roku jako ostatni punkt obrony, poddała się zakonowi. Krzyżacy w Świeciu utworzyli komturię i rozpoczęli budowę zamku, ukończonego do roku 1350, prawa miejskie - chełmińskie Świecie otrzymało w 1338 roku. Do "potopu" szwedzkiego w Świeciu "rozkwitał" handel wiślany, jednakże Szwedzi zupełnie zniszczyli miasto i spalili zamek. Minęło 100 lat zanim miasto odbudowało się ze zniszczeń. W połowie XIX wieku nastąpiło przeniesienie miasta na lewy wysoki brzeg Wisły. Podczas II wojny światowej dokonano licznych eksterminacji miejscowej ludności, w lasach mniszkowskich wymordowano 1350 pacjentów szpitala psychiatrycznego, a na ul. Polnej rozstrzelano 40 żydów. W 1945 roku wojska radzieckie zniszczyły kościół farny na Starym Mieście oraz wysadziły w powietrze kościół w dzielnicy Przechowo. Po wojnie nastąpił rozwój miasta, powstało kilka mniejszych zakładów przemysłowych: rozbudowano elektrownię, zakłady mięsne, młyny, nowoczesną wytwórnię pasz. Jednak najważniejszym wydarzeniem w powojennej historii Świecia była decyzja o budowie w Przechowie pod miastem zakładów celulozy i papieru, które zmodernizowały jego rozwój i wpłynęły na strukturę gospodarczą regionu. Ponadto Świecie to duży węzeł drogowy na skrzyżowaniu tras krajowych nr 1 i 5. Park miejski przy OKSiR położony jest w centrum miasta. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 21 września 1641 roku, kiedy to małżeństwo Mathias i Gertruda z d. Ackermann, Lautmamiowie nabyli majątek i stali się jej posiadaczami. Kolejnym posiadaczem gruntów był rzymsko-katolicki kościół parafialny w Świeciu. Akt posiadania zatwierdzono 10 czerwca 1845 roku. Akt własności został zatwierdzony 18 stycznia 1893 roku w sprawie zarządzenia z 31 grudnia 1891 roku w sprawie oddzielenia gruntów wyżynnych Świecia oraz zarządzenia z 7 grudnia 1881 roku w sprawie recesji łąk nizinnych Świecia, przy przewartościowaniu na rzecz właściciela gruntów scalonych, przez niego otrzymanych. Grunty te zostały bliżej określone w wyciągach katastralnych gminy Świecie. Akt fundacyjny z 21 listopada 1641 roku zapisany w myśl zarządzenia z 10 czerwca 1845 roku zobowiązywał każdego księdza (proboszcza) w Świeciu do odprawiania miesięcznie dwóch mszy za członków rodziny Lauthmann, jedną za żyjących, drugą za zmarłych w zamian za użytkowanie ogrodu. W latach 90-tych XX wieku park przekazany został na własność gminy Świecie. Prace porządkowe w parku wykonuje Zakład Usług Komunalnych w Świeciu, polegają one między innymi na przycinaniu trawy i żywopłotów, wykonywaniu rabat kwiatowych, utrzymywaniu czystość i porządku, malowaniem ławek i opieką nad placem zabaw. W roku 1996 zmodernizowano ścieżki przy OKSiR oraz wykonano ogrodzenie ogródka jordanowskiego, w 1998 zmodernizowano pozostałe ścieżki w dolnej części parku. Do ważnych przemian w parku zaliczyć można również przebudowę fontanny w 2003 roku, porównując fontannę poprzednią na starych fotografiach można zauważyć, że miała ona zupełnie inny wygląd. Dzisiejsza rola parku związana jest z wypoczynkiem i zabawą dzieci w ogródku jordanowskim. W parku można spotkać dużo młodzieży - park znajduje się w pobliżu Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych. Szczególnie młodzież spoza miasta ma okazję przechodzić codziennie przez park - w drodze do dworca autobusowego. Park jest ogólnodostępny, znajduje się w centrum miasta a pomimo tego - przebywając w nim - mamy wrażenie jak byśmy byli z dala od miejskiego zgiełku i hałasu. Przyroda Park przy OKSiR o powierzchni 1,9 ha ma piękny zadbany drzewostan, przepływa przez niego strumień - Struchawa. Do ciekawych okazów przyrodniczych zaliczyć można głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata) o kwiatach ciemnoczerwonych i jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) o kwiatach białych, jarząb szwedzki (Sorbus intermedia), dąb szypułkowy (Quercus robur), czerwony (Quercus rubra) i błotny (Quercus palustris), wierzbę białą odmiany płaczącej (Salix alba Tristis ) oraz wierzbę szerokolistną. Inne ciekawe rośliny znajdujące się w tym parku to: topola biała (białodrzew, Populus alba), topola włoska (Populus nigra 'Italica') i koreańska (Populus koreana), lipa drobnolistna (Tilia cordata), olsza czarna (Alnus glutinosa), wiąz pospolity (Ulmus procera), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior). Rosną tu również rośliny iglaste, np. tuja wschodnia (Thuja orientalis), modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies). W parku można spotkać wróble domowe (Passer domesticus), sikorki bogatki (Parus major), dzięcioły (Picinae), wiewiórki pospolite (Sciurus vulgaris). EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 roku finansowany był ze środków programu PHARE 2003 Komponent 3
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"